www.buevich.com www.buevich.com
  Strona Główna  l   O nas   l   Nowości   l   Dokumenty   l   Album zdjęć   l   Forum   l   Ankieta
  
   Historia nazwiska
   Etymologia
   Pisownia
  
   Bujewicze
   Spis alfabetyczny
   Pierwszi Bujewicze
   Sławni Bujewicze
   Drzewo rodu
   Księga pamięci
   Poszukiwanie krewnych
  
   Heraldyka
   Herb rodowy
   Historia herbu
  
   Linki
   Bujewicze w sieci
   Prasa o Bujewiczach
   Linki genealogiczne
   Wersja rosyjska
  
Szukaj:

Etymologja

Suffiks (zaimek) -jewicz znaczy "syn takiego a takiego". Suffiks (zaimek) ten nie jest właściwy jedynie nazwiskom polskim. Zdarza się w nazwiskach rosyjskich, ukraińskich, czeskich, serbsko-chorwackich, jak i innych narodów słowiańskich. Oczywiście, że pisze się odmiennie w różnych językach, mając jednak to samo znaczenie - "syn takiego a takiego". Otóż mamy oczywistą odpowiedż - nazwisko to [Bu-jewicz], znaczy - "syn Bu". Jednak nie spotkamy w językach słowiańskich imienia "Bu". Są imiona zaczynające się od Bud-, Buj-, Buk-, Bug-. Ale nie od -Bu...

Ponieważ, jest tutaj tłumaczony język rosyjski, możemy przypuścić co następuje: nazwisko Bujewicz pisze się według cyrylicy, gdzie "E" zwykle zaczyna się od dżwięku, który to Polacy piszą jako "J". Mówiąc inaczej, nazwisko pisane po polsku - Bujewicz, po rosyjsku pisze się przez "E".

Tak więc mamy wniosek: nazwisko to piszemy jako Bujewicz po polsku, podczas gdy w rosyjskim ta forma traci literę "J". Przedrostek "Buj" często pojawia się w nazwiskach w znaczeniu "szybko rosnący, pełen energii i siły" bardzo często mając zabarwienie znaczeniowe "gwałtowny, dziki, szalony".

Jeżeli analiza powyższa jest słuszna, to nazwisko Bujewicz pojawiło się prawdopodobnie jako odsyłacz, zawołanie do syna kogoś, kto był wielki i silny, lub dziecka które otrzymało imię, zaczynające się od "Buj" z nadzieja ze będzie rosło wielkie i silne. "Słownik objaśniający języka rosyjskiego" W.I. Dalej wspomina o wyrazie "Буево", co znaczy "gwałtownie, szalono, o wielkej energii". W tym sensie oba znaczenia - polskie i rosyjskie tego przezwiska są bardzo zbliżone, oba odnoszą się do człowieka, pełnego energii i siły, który często spożytkowuje swą energie jako człek skory do buntu, oburzenia, rewolty.

Tak więc najbardziej prawdopodobnym pochodzeniem tego nazwiska jest "syn buntownika, syn człowieka o szalonej sile". Według "Słownika nazwisk współcześnie w Polsce używanych", który obejmuje w przybliżeniu 94% ludności, w r. 1994 w Polsce mieszkało 84-ech nosicieli nazwiska Bujewicz. Bujewiczowie mieszkają w wielu rejonach Polski, nie mając znaczniejszej koncentracji w którymś z rejonów w kraju.

Wiljam F. Hoffman
Autór księgi "Nazwiska polskie: pochodzenie i znaczenie"

Copyright © 2002 - 2005 Aleksiej & Stanisław Bujewicze.         Wszelkie prawa zastrzeżone.